شمارهٔ ۳۲۹
نورس دماوندی
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۳۲۹
ای دُر گوش تو شرح لاله و گرداب شمع
غبغبت با طوق گردن هاله و گرداب شمع
گردش چشم از نگاه گرم در طوفان حسن
نقش بندد شعلهٔ جواله و گرداب شمع
تا سر انگشت نگارین را زدی بر خال لب
جمع یک جا دیده‌ام تبخاله و گرداب شمع
در تبسم غنچه سیرابت ای تنگ شکر
غوطه در خون می‌دهد بنگاله و گرداب شمع
می‌گشاید چهرهٔ داغ دل پر آب من
گردش آن چشم خوش دنباله و گرداب شمع
با کمربند گهر بی پرده آن ساق و سرین
می‌نماید در نظرها ژاله و گرداب شمع
گر ندیدی متفق زآن شاخ گل صورت گرفت
چهره و تاب کمر قد لاله و گرداب شمع
لخت دل با داغ خونین جگر از ناوکش
می دهد الفت به هم پرگاله و گرداب شمع
گر ندیدی ماهم از ماه رخش بینی به چشم
غنچه زنبق ذقن خط هاله و گرداب شمع
نورس اهل نظم را از قاب رشکم چون قلم
در گلو فال نفس شد ناله و گرداب شمع
شمارهٔ ۳۲۸: از اشک و آه شرح دهد داستان شمع
شمارهٔ ۳۳۰: در هر ورق آن جلوه نهان است در این باغ
اطلاعات
وزن:
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
حسین آقایی
تعداد ابیات:
10
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
