شمارهٔ ۳۲۶
نورس دماوندی
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۳۲۶
نیست تنها اشک من چون کوه بر صحرا محیط
موج این سیلاب شد بر عالم بالا محیط
چون فلک از مد آهم سوخت گراجر محیط
خامه ی تر دست مژگان می کند انشا محیط
می زند از آب گوهر بحر موج اعتبار
قطره ای از آبرو گردیده بر دریا محیط
سرکشان را سختی دوران کند گرد آوری
زین سبب بر آتش سوزنده شد خارا محیط
بس که چون گرداب دزدیدم به خود سیلاب اشک
گر فشاری هشت خاکم را شود پیدا محیط
بی تو ای طوفان حسن ازهای های گریه ام
هفت دریا را شود مژگان خون پالا محیط
آسمان ها در سویدای دلم دارد مدار
گشت پرگار فلک را نقطه ی اینجا محیط
هیچ فرد از آفرینش نیست بی سودای عشق
نورس این میل است بر دنیا ما فیها محیط
شمارهٔ ۳۲۵: ای موجه ی خرام تو جوش بهار فیض
شمارهٔ ۳۲۷: از حضور ناقصان کامل عیاران را چه حظ
اطلاعات
وزن:
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
حسین آقایی
تعداد ابیات:
8
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
