شمارهٔ ۳۰۲
نورس دماوندی
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۳۰۲
برقی از جلوه درآیینه ی ادراک انداز
شعله ور خرمن مشتی خس و خاشاک انداز
بوی جان تا ز گریبان دل آید به شام
غنچه سان در بغل از خنده ی گل چاک انداز
طرح چادر چو زنان چند کشی دست برآر
چاک در پرده زنبوری افلاک انداز
هر چه خواهی به تو رو می کند از همت دل
طرح بحر گهر از دیده ی نمناک انداز
حسن را از نظر پاک فزاید چو صفا
چشم خود پاکتر از آینه بر پاک انداز
مجمر آتش طور است دل سوخته اش
هر که دارد به کف از خلع بدن خاک انداز
بهتر از دخل زیاد است تو را خرج بجا
نقد جان در قدم آن بت چالاک انداز
فرق کردن ز هوس عشق تو را منظور است
سر غیر از نظر حلقه ی فتراک انداز
ای که از بخل نصیب تو نشد نشئه ی عیش
آتش باده به خس خانه ی امساک انداز
آه را نیست چو تاثیر بود تیر خطا
چون جرس از اثر ناله به دل چاک انداز
سیر معراج تو را نورس اگر در نظر است
سر به خاک قدم صاحب لولاک انداز
شمارهٔ ۳۰۱: ای به صید ماهی دل طره ات قلاب ناز
شمارهٔ ۳۰۳: لبکی را مکیده ام که مپرس
اطلاعات
وزن:
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
حسین آقایی
تعداد ابیات:
11
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
