شمارهٔ ۲۰۱
نورس دماوندی
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۲۰۱
از خدنگ ناز جانان زخم پیکان کس ندید
امتیاز این بیشتر را از رگ جان کس ندید
ا زمصاحب های شاه اقبال را حسان کس ندید
روی این چسبانده ها را هرگز افشان کس ندید
از دکانداران نظر سرمایه همت مدار
جرات پرواز از شاهین میزان کس ندید
شد دل دریا کنارم چشم تا بر هم زدم
آنچه من دیدم ز اشک از موج طوفان کس ندید
دیده را ادراک حسنش از لطافت مشکل است
چون بت محجوب من از نازنینان کس ندید
کرده دلها نقطه ی خال لبش زیرو زبر
مور را شور افکن ملک سلیمان کس ندید
در سخای نور چیزی کم نشد از آفتاب
همچو دریا اهل همت را پریشان کس ندید
تازه سازد روح را چون بوسه دشنام لبش
جوهر بی لطفی از آیینه جان کس ندید
جلوه اش چون بادپای عمر دارد زیر زران
شهسوار چابکم را گرد جولان کس ندید
فتنه ی مصر دل آن خال زنخدان دیده ام
در چه غبغب خوف ماه کنعان کس ندید
آشنای بخیه و سوزن نشد چاک دلم
نورس این مستوری از زخم نمایان کس ندید
شمارهٔ ۲۰۰: شمیم انگیز گلزاری که آن نسرین بدن باشد
شمارهٔ ۲۰۲: خاطر سیمین بران را خط مکدر می کند
اطلاعات
وزن:
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
حسین آقایی
تعداد ابیات:
11
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
