بخش ۱۳ - پیغام پنجم شب به روز

هوش مصنوعی: شب که فرا رسید، در دل نگرانی عمیق شدم و گفتم: "آه، نانسی از ظلم و بی‌وفایی تقدیر بی‌رحم."

سر‌بزرگی کنایه است از ادعای غرور و برتری

هوش مصنوعی: در روز به خودم می‌گویم که از کارهای بد و گناه‌آلود خودم پشیمانم و از خداوند خواستار بخشش هستم.

هوش مصنوعی: اگر چه فردی با لباس سیاه ممکن است کارهای ناپسند و بدی انجام دهد، اما در دنیا افراد زیادی از این دست وجود دارند.

هوش مصنوعی: آیا تو هم گاهی اوقات با شوخی و ناز خود، شادابی و روشنایی را از میان غم و تاریکی به وجود نمی‌آوری؟

هوش مصنوعی: به شکست من که تاریک و غم‌انگیز است، چه تاثیری می‌گذاری؟ و در مورد ویژگی‌های شخصیت من که همچنان روشن و گسترده است، چه تصمیمی می‌گیری؟

هوش مصنوعی: من، همان عنبر سیاه‌رنگ هستم که بوی خوشی از خود پراکنده کرده‌ام.

هوش مصنوعی: من نه چون کافور سرد و خنک هستم، بلکه به اندازه‌ای مغرورم که از دو جو نیز فراتر رفته‌ام.

هوش مصنوعی: حبشی‌ها همه داغدار من هستند و زنگیان هم خویشاوندان و نژاد من محسوب می‌شوند.

هوش مصنوعی: هندوانی که لباس‌های رنگارنگ می‌پوشند، همه همچون غلامانی در خدمت من هستند.

هوش مصنوعی: تا زمانی که جانشینان من پیرو من بودند، باغ اسلام مانند چمنی سرسبز و زیبا بود.

هوش مصنوعی: وقتی به رنگ من درآمدند، سرنوشتشان بر طبق خواسته‌هایشان تغییر کرد.

هوش مصنوعی: وقتی که شعار تو به عنوان راهنما و پیشوای آنها قرار گرفت، آداب و رسوم خود را رها کردند.

هوش مصنوعی: راز بزرگواری تو به خاطر خلوص و نیکی‌ات آشکار شد.

هوش مصنوعی: تمام رنگ‌ها غیر از ویرانی وجود ندارد و هیچ رنگی به جز سیاهی وجود ندارد.

هوش مصنوعی: تو مانند بوقلمونی هستی که در زمانی مشخص هزار رنگ از خود به نمایش می‌گذارد.

هوش مصنوعی: رنگ‌های سبز، سرخ، بنفش، زرد و سفید همه نشان‌دهنده زیبایی و درخشش خورشید هستند.

هوش مصنوعی: در تاریکی‌ها زیبایی‌های بسیاری را مشاهده کردند، مانند دو دسته موی پیامبر که زیبایی خاصی داشت.

هوش مصنوعی: در کلام، نکات و ظرافت‌های فراوانی وجود دارد که به عمیق‌ترین معناها اشاره می‌کند و حقیقت زندگی در دل تاریکی‌های ناشناخته پنهان است.