برگردان به زبان ساده
ای زلف تو تکیه کرده بر گوش
وی جعد تو حلقه گشته بر دوش
هوش مصنوعی: زلف تو به مانند تکیهگاهی بر گوش او افتاده است و حالت جعد و حلقههای موی تو بر دوش او نمایان شده است.
ای کرده تنم ز عشق مفتون
وی کرده ولم ز رنج مدهوش
هوش مصنوعی: من به خاطر عشق تو به حالت شیفتگی رسیدم و از درد جدایی به حالت بیخودی افتادم.
چون رزم کنی و بزم سازی
ای لاله رخ سمن بنا گوش
هوش مصنوعی: وقتی که به میدان جنگ میروی و جشن برپا میکنی، ای لالهی زیبا، در گوشهای من چه میگذرد؟
گویند ترا مه قدح گیر
خوانند تورا بت زره پوش
هوش مصنوعی: میگویند تو را به زیبایی چون قدح (جام) مینوشند و تو را به خاطر زرهات که مثل بتها محافظت میکند، میستایند.
گیرم که شبی مرا به خلوت
تا روز نگیری اندر آغوش
هوش مصنوعی: اگر فرض کنیم شبی من را در خلوت و به دور از دنیا بگیری و تا صبح در آغوش خود نگهداری،
نیکو نبود که بیگناهی
یک باره کنی مرا فراموش
هوش مصنوعی: شایسته نیست که به یکباره فراموشم کنی، در حالی که بیگناه هستم.
هر گه که کنم عتاب با تو
عمدا ببری ز خویشتن هوش
هوش مصنوعی: هر بار که به تو با قصد و عمدی تندی میکنم، تو به راحتی از خود بیخود میشوی.
گیرم ندهی جواب من خوش
باری سخنی به طبع بنیوش
هوش مصنوعی: اگر به سوال من پاسخی ندهی، لااقل کلامی زیبا و دلنشین بگو تا خوشحال شوم.
می کرد نزاری تو تا صبح
از ناله من جهان پر از جوش
هوش مصنوعی: نزاری تا صبح از نالههای من، جهانی پر از شور و هیجان را شکل میداد.
یارب شب تو مباد هرگز
زان گونه که من گذاشتم دوش
هوش مصنوعی: خداوندا، کاش شب تو هرگز به آن شکلی نباشد که دیشب من گذراندم.