شمارهٔ ۷۱۳

هوش مصنوعی: بیا که تمام دنیا را برای من نخر، بیا تا من تو را در آغوش بگیرم.

هوش مصنوعی: گاهی لب‌هایت را می‌گزم، گاهی هم به زلفت می‌چشم. در بعضی مواقع بازویت را می‌گیرم و در بعضی اوقات به گوش‌هایت نگاه می‌کنم.

هوش مصنوعی: وقتی می‌دانی که به خاطر عشق‌ام مست هستم، اگر دلیلی برای شور و هیجان ایجاد کنم، مرا نادیده بگیر.

هوش مصنوعی: وقتی لب‌های تو را بوسیدم، آن لحظه‌ی شیرین و لذت‌بخش هرگز از یادم نمی‌رود.

هوش مصنوعی: وقتی پایم را بند کردی و از دستم آزاد کردی، به بیماری مبتلا شدم. حالا به خاطر من تلاش کن.

هوش مصنوعی: به محض اینکه به تو نگاه کردم، از شدت عشق و جذبه، احساس می‌کنم که خونم به جوش می‌آید.

هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به حالتی اشاره می‌کند که در آن افراد عاقل و هشیار تحت تأثیر می و مستی قرار گرفته‌اند. او خود را در حالتی می‌بیند که به خاطر نگاه‌های جذاب و گیرا و مست، دچار گم‌گشتگی و بی‌خبری شده است. به عبارت دیگر، چشمان مست و فریبنده محبوب او را به شدت تحت تأثیر قرار داده و از حال طبیعی خود خارج کرده است.

هوش مصنوعی: در برابر سختی‌ها و مشکلات صبوری کن و با غم کنار بیا. به انتقادها توجهی نکن و ساکت بمان.

هوش مصنوعی: اگر نزار به دردی گرفتار شود و شروع به ناله کند، چه کار می‌تواند کرد در مقابل سرنوشتی که از پیش مقدر شده است؟