برگردان به زبان ساده
بویِ بهشت میدمد از بامِ نوبهار
هان تا به سر بریم خوش ایّامِ نوبهار
هوش مصنوعی: عطر بهشت در هوا پراکنده شده است و زمان آن رسیده که از روزهای خوش بهاری لذت ببریم.
خفتن حرام اگر هم چو عندلیب
پیوندِ صبح دم نکنی شامِ نوبهار
هوش مصنوعی: اگر چه مثل بلبل در وقت صبح به آواز نیفتی، خوابیدن در شام بهار جایز نیست.
باد صبا به وقتِ سحر میکند نثار
بر فرقِ سبزه دِرهمِ بادامِ نوبهار
هوش مصنوعی: در صبح زود، باد ملایم به گلها و سبزهها هدیهای از غنچههای بادام به یادگار میآورد.
دستِ قضا ستیزۀ خورشید میکشد
بر آسمان علاقۀ اَعلامِ نوبهار
هوش مصنوعی: قضا و قدر در contrast با خورشید، در آسمان عشق به نشانههای بهار در حال نبرد است.
خون است در پیالۀ لاله نه چیست پس
لعلِ مذاب ریخته در جامِ نوبهار
هوش مصنوعی: در پیالهی گل لاله، مایهای از خون وجود دارد و این شبیه به لعلِ ذوب شدهای است که در جامِ بهار قرار گرفته است.
سوسن نگر که بر طرفِ جوی میکشد
باز از نیامِ نامیه صمصامِ نوبهار
هوش مصنوعی: به گل سوسن نگاه کن که در کنار جوی، به زیبایی و طراوت از شکوفههای تازه بهاری میبالد و خود را نمایان میکند.
گل بین که بر سرش ز پیِ دفعِ آفتاب
از ابر سایهبان زده خیّامِ نوبهار
هوش مصنوعی: به گل نگاه کن که برای保护 از نور خورشید، بر رویش سایهبان ابر گذاشته شده است. این تصویر، یادآور خیّام و بهار نوین است.
بلبل فراز منبرِ سرو آمده است تا
در نشر خطبه تازه کند نامِ نوبهار
هوش مصنوعی: پرندهای بر بالای منبر درخت سرو نشسته و آمده است تا درباره بهار نو سخن بگوید.
هم چون سهیل و زهره و شِعرا و مشتری
آراستهست باغ به اَجرامِ نوبهار
هوش مصنوعی: باغ در بهار به زیبایی ستارههای سهیل، زهره، شعرا و مشتری زینت داده شده است.
عام است بر خلایقِ عالم چو صیتِ عدل
کس بینصیب نیست ز انعامِ نوبهار
هوش مصنوعی: نام و آوازه عدالت در میان مردم جهان رواج دارد و هیچکس از بخششهای فصلی و نویدبخش آن بینصیب نمیماند.
با این همه طراوت و لطف و جمال و حسن
هم عاقبت فناست سرانجامِ نوبهار
هوش مصنوعی: با وجود تمامی زیباییها و جذابیتهای فصل بهار، در نهایت همه چیز به زوال و پایان میرسد.
تلخ است بر نزاریِ شوریده روزگار
زهرِ فراقِ دوست در ایّامِ نوبهار
هوش مصنوعی: دوستی که دوری او برایم بسیار دردناک است، زندگی را در روزهای بهاری تلخ کرده است.
هر صبح دم سحاب ز لؤلؤیِ چشمِ من
پر میکند چو بطنِ صدف کامِ نوبهار
هوش مصنوعی: هر صبح، ابرها از اشکهای درخشان چشمان من پر میشوند، همانطور که صدف در درون خود شکری را در دل پرورش میدهد.
