شمارهٔ ۱۶۶

هوش مصنوعی: وجود من که در عذاب و رنج به سر می‌برد، برایم مهم نیست، بلکه افسوس از این است که دیگر نمی‌توانم با دوستان و یاران قدیمی‌ام صحبت کنم.

هوش مصنوعی: بسیاری از مواقع، جدایی و فاصله میان دوستان و افراد با محبت پیش می‌آید، اما نکته مهم این است که دشمنان از هر سو، به شدت به پرخاش و طعنه زدن می‌پردازند.

هوش مصنوعی: وقتی در حضور محبوب هستم، از جدایی نمی‌ترسم؛ مگر می‌توانم از تیر مرگ بترسم وقتی که خودم زیر تیغ بلا قرار دارم؟

هوش مصنوعی: اگر دو چشم من به دیدن روی دوست مشغول شوند، می‌بینم که درون قلب او پاک و روشن مانند دست های حضرت کلیم (موسی) است.

هوش مصنوعی: عشق نمی‌تواند توسط عقل به طور کامل پنهان شود، همان‌طور که نمی‌توان صدای طبل را که زیر گلیم است، نادیده گرفت. هرچند ممکن است چیزهایی در ابتدا پنهان به نظر برسند، اما در نهایت عشق و احساسات واقعی خود را نشان می‌دهند.

هوش مصنوعی: آیا ممکن است که خوشی و شادابی من از دل یوسف، صاف و روشن شود؟ چرا که بوی پیراهن او را فقط نسیم نمی‌وزد، بلکه عطر و صفای خاصی دارد.

هوش مصنوعی: در باغی که همه به شادمانی و تفریح می‌پردازند، ما تنها به وجود دوست اهمیت می‌دهیم، چرا که بدون او، زندگی برای ما عذاب‌آور و جهنمی است.

هوش مصنوعی: سعادتی بیشتر برای آن کسی که خوشبختی‌اش مانند خاکی که همیشه در خدمت دل‌های بزرگ و مهربان است، تسلیم و تابع ایشان باشد.

هوش مصنوعی: اگر رقیب من اینگونه مانع می‌شود که از محبوبم دور شوم، دیگر او را رقیب نمی‌دانم، زیرا به نظر من او مانند دیو ناپسندی است.

هوش مصنوعی: چرا باید صبور نباشم وقتی کسی که در دلش راز هست، نمی‌داند که مردی که عاشق است، آرام و بردبار است؟

هوش مصنوعی: اگر از سنگ هم خون بریزد، چنانچه به دوست بگویم که در این جدایی چقدر درد می‌کشم، خداوند از تمام این الم‌ها باخبر است.

هوش مصنوعی: از دوستان نمی‌توان گله و ناراحتی کرد، چون این کار باعث درد و رنج بیشتر می‌شود و خلاف نظر یک فرد حکیم است که باید درمانی برای مشکلات ارائه دهد.