شمارهٔ ۱۶۳

هوش مصنوعی: ابرِ نیسان نمادی از بارشِ باران بهاری است که نشان‌دهنده‌ی غم و اندوه ماست و دوزخی که دل ما را می‌سوزاند، بیانگر درد و رنج عمیق درونی ماست.

هوش مصنوعی: وقتی که از درد دل می‌گرییم و ناراحت هستیم، هر جا که دردی وجود داشته باشد، در دفتر زندگی ما ثبت شده است.

هوش مصنوعی: سرانجام، حرکتی از جایی آغاز می‌شود که در دل ما وجود دارد و ما را به تحرک وادار می‌کند.

هوش مصنوعی: اگر کسی مسلمان باشد یا کافر، برای ما مهم نیست؛ در هر صورت، معشوق ما نقطه‌نظر و هدف ماست.

هوش مصنوعی: عشق، چه خوب باشد و چه بد، ما همچنان عاشق هستیم. اگر محبوب‌مان زیبا باشد و اگر هم زشت، باز هم آن‌را دوست داریم.

هوش مصنوعی: ما در زندگی خود به صداقت و راستگویی اهمیت می‌دهیم و حتی اگر دنیا به ما تسلیم شود، همچنان به این اصول پایبند خواهیم بود.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌داند مانند ما چه جنون و شور و شوقی وجود دارد، زیرا این دیوانگی در ذات و مقام ماست.

هوش مصنوعی: ما زائران و افرادی کوچک نیستیم، بلکه او چه کسی است؟ هیچ قطره‌ای از دریا بی‌پایان ماست.