شمارهٔ ۱۳۵۳

هوش مصنوعی: در مسیر، درختی بلند و باریک را دیدم که رقیبش، یعنی ماه، از او عقب افتاده است.

هوش مصنوعی: زمانی که نگاه من به او افتاد، از دل پر دردم آهی بلند شد.

هوش مصنوعی: به او گفتم: برای خدا آخر چه ضرری دارد اگر یک نگاهی به ما بیندازی؟

هوش مصنوعی: به مهربانی خود توجه کن و بی‌دلیل بر جان بی‌گناهی آسیب نرسان.

هوش مصنوعی: نگران نباش که فردا با مشکلات رو به رو می‌شوی، زیرا در آن زمان به درستی کمک خواهی خواست و صدایت را به گوش دیگران خواهی رساند.

هوش مصنوعی: به من گفت که ای خسته و از روزگار آزرده، هنوز به هیچ نتیجه‌ای نرسیده‌ای.

هوش مصنوعی: چرا نمی‌گویی که این آرزو هیچ‌گاه به پایان نمی‌رسد و همیشه در انتظار است؟

هوش مصنوعی: تو ارزش ارتباط ما را نداری، مانند این است که برای گدا، مقام پادشاهی چه معنایی دارد.

هوش مصنوعی: دور از تو و در گوشه‌ی خانه‌ات، حسرت از دست رفتن انصاف را مانند یوسف در چاه احساس می‌کنم.

هوش مصنوعی: نزاری می‌گوید: از افراد سن‌بالا و باتجربه بهتر است انتظار نداشته باشیم که به راحتی بتوانند به وصال معشوق دست پیدا کنند.

هوش مصنوعی: به دنبال پناهگاه از تنهایی خود نباش، زیرا در سایه‌ی زلف من، ممکن است هنوز در خطر رنجش و دلشکستگی قرار داشته باشی.