شمارهٔ ۱۱۱۸

هوش مصنوعی: خواهش می‌کنم برای لحظه‌ای به یاد من باش و به خاطر قیمتی که برای جانم قائل هستی، کمی وقتت را در خانه‌ی غم‌هایم صرف کن.

هوش مصنوعی: این نامهربانی چه معنایی دارد؟ ای کسی که باعث حسادت آفتاب زیبایی‌های عالم شده‌ای، بیا و محبت را به من ارزانی کن.

هوش مصنوعی: بیا ای چشم، تو را مانند روشنی روشن کنم تا به درون جانت بنگرد.

هوش مصنوعی: من تمام وجودم را برای تو فدا کردم، حالا اگر درخواست یا خواهشی داری، بفرما.

هوش مصنوعی: وقتی که وجودم تحت تأثیر تو قرار گرفت، دیگر نیازی نیست که مرا بیشتر به زیر سؤال ببری.

هوش مصنوعی: تو را دوست دارم، به خاطر روح و جانت. امیدوارم جانم را از تو بگیرم و بر جان تو ببخشایم.

هوش مصنوعی: تو مانند روح هستی و لب‌هایت مانند آب حیات، مبادا در زندگی من فزونی بگیری و باعث دردسر شوی.

هوش مصنوعی: نمی‌خواهم تو را از دست بدهم و اجازه دهم که کسی که هیچ ارزشی ندارد، به تو نزدیک شود.

هوش مصنوعی: من با این شیرینی شکر ارتباطی ندارم، برو به آن مدعی بگو که زیاد حرف مفت نزن.

هوش مصنوعی: آخر نزار را به طور دردناک مکش، و به خاطر خون ناحق، دستت را به خون نزن.

هوش مصنوعی: در روزهایی که ظلم و ستم در اوج است، از تو نمی‌ترسم و هر زمان که بخواهم، تو را به چالش می‌کشم ای سرو بلند قامت.