شمارهٔ ۱۰۱۲

هوش مصنوعی: ای ماه من، ای درخت سروی با زیبایی خوش‌فرم، از صحبت‌ها و لب‌های تو چه زمانی کام و لذتم برآورده خواهد شد؟

هوش مصنوعی: ای زندگی، بر دل بی‌صبر و ناآرامم رحم کن و به حالتم توجه کن.

هوش مصنوعی: وقتی نام تو با شیرینی به زبان آمد، ایام من مانند فرهاد، تلخ و دردناک شد.

هوش مصنوعی: هر چیزی که از قامت زیبای تو می‌بینم، مرا به لرزه می‌اندازد، مانند بید که در برابر باد تکان می‌خورد.

هوش مصنوعی: پاسداری از بت‌پرستی در دین اسلام نیست، اما با این حال، نام من در این زمینه معروف شده است.

هوش مصنوعی: هر یک از اعضای یار من به نوعی زیبایی خاص خود را دارد و من به خاطر وجود این همه زیبایی در اطرافم دچار حسرت و شگفتی شده‌ام.

هوش مصنوعی: نمی‌توان انکار کرد که من به دام او افتاده‌ام، اما او موجودی شگفت‌انگیز و زیباست که در دام من گرفتار شده است.

هوش مصنوعی: از صبح تا شام، وجود من به زیبایی و زندگی او وابسته است. من بدون او، نه صبح دارم و نه شام.

هوش مصنوعی: هدف و مقصود دل من در عشق، تنها اوست. من تسلیم عشق هستم و او مانند جامی است که روحم را سیراب می‌کند.