بخش ۱۸ - حکایت

یک کبک، مورچه‌ای را به دندان گرفته و بر آن موجود ناتوان فشار می‌آورد.

مورچه‌ای در دوردست فریاد و قهقهه زد‌: که‌ای کبک تو زورمندی نمی‌دانی.

کبک دری هم قهقهه سر داد و سست شد و گفت‌: بله زورمندی و زورگویی کار من است نه تو!

در آن حال که کبک آواز سر داد مورچه را رها کرد.

چنین قهقهه‌ای ‌(و خنده بی‌جا‌) بی‌تردید هیبت و شکوه آدمی را می‌برد.

هر خنده بی‌جا و بی‌محل‌، شایسته و درخور هزار افسوس و گریه است.

چون من خود در پی رنج و عذاب هستم‌، بر چه عشوه‌ و وعده‌ای شاد باشم‌؟ (یا از کمک دیگران چه انتظاری است‌؟‌)

خر پیری که بار سنگین می‌کشد، تا وقتی که زنده‌است همچنان به کار خود ادامه می‌دهد.

آنگاه از بارکشی و رنج رها می‌شود که از این شیوه زندگی رها شود.

در عشق، ترسی از خطرات وجود ندارد. خطر و شمشیر از سر عاشقان می‌هراسد‌(یا دریغ است)

عاشق از تهدید جان نمی‌ترسد و جوینده جانان از هیچ چیزی در دنیا نمی‌ترسد.

« دارم سرِ تیغ » یعنی قصد شمشیر دارم، قصد فدا کردن جان دارم (سرِ چیزی داشتن یعنی چیزی را قصد کردن)، کو سرِ تیغ؟ یعنی کجاست سرِ شمشیر؟

سری که در راه عشق از فدا شدن بهراسد‌، شایسته گردن‌زدن است.

هوش مصنوعی: از این جان که در آتش فرو رفته، با وجود ناراحتی‌ام، خوشحال‌تر از همیشه هستم.

هوش مصنوعی: من در این حال سختی و بدبختی هستم، پس بگذار هر چیزی که می‌خواهی با جان من بکنی.

هوش مصنوعی: مجنون وقتی داستان خودش را برای پدرش بیان کرد، از آنچه گفت، گریه کرد.

هوش مصنوعی: در اینجا پدر در گوشه‌ای نشسته و به شدت گریه می‌کند، در حالی که پسرش از آن سو به زمین افتاده و بی‌پوشش است.

هوش مصنوعی: پس دوباره او را به خانه برد و به دوستانش سپرد.

هوش مصنوعی: این شخص با وجود شیفتگی و عشقش، در برابر بدبختی‌ها و سختی‌ها صبوری می‌کرد.

هوش مصنوعی: روزی دو یا سه بار در عذاب و درد زندگی می‌کرد، به طوری که هر کس او را می‌دید، اشک‌ریزان می‌شد.

هوش مصنوعی: پس پرده را کنار زد و با آهی از دل به سوی در و دشت، راه خود را آغاز کرد.

هوش مصنوعی: زندگی پر از درد و زحمت بود و بی‌چاره به مرگ نزدیک می‌شد؛ کدام زندگی چنین است؟

هوش مصنوعی: وقتی که به عشق او شوق و حرارت پیدا کردی، در شادی و سرور به سراغ خوشی‌های او رفتی.

هوش مصنوعی: تو به شکوه و قدرتی مانند شیر سرمستی، با آهن بر پا و سنگ در دستت، به سرزمین نجد قدم گذاشته‌ای.

هوش مصنوعی: زمانی که صدای تند و شیلنگی به گوش می‌رسد، تو نیز شعری زیبا و دلنشین سروده‌ای که در هر حالتی خوب و شاداب به نظر می‌آید.

هوش مصنوعی: مردم از هر سو به دور آن کوه جمع شده و در حال تماشا هستند.

هوش مصنوعی: هر چیز نادری که از او شنیده‌اند، در ذهن و بر کاغذ ثبت کرده‌اند.

هوش مصنوعی: عشاق با آن ثروت و زیبایی که در جهان وجود دارد، به دست آوردند و از آن لذت بردند.