شمارهٔ ۳۳۲

هوش مصنوعی: از دوری محبوبم، احساس ناخوشایندی دارم و می‌بینم که حال و روز خودم در این وضعیت به چه حال و روزی افتاده است.

هوش مصنوعی: چنان در شوق و آرزو غرق شده‌ام که به ضررهای خود توجهی ندارم و نمی‌دانم چه چیزی برایم فایده دارد.

هوش مصنوعی: خوبی او از نظر من هویدا شد و من در آتش عشق خود برای او می‌سوزم.

هوش مصنوعی: اگر از نمد آیینه‌ام پیدا شود، زشتی‌های خود را می‌بینم و این باعث می‌شود که خودم را ناپسند بدانم.

هوش مصنوعی: از اشتباهم خیلی ناراحتم و برخودم خیلی نگرانم، زیرا که می‌ترسم از عواقب درد و غمی که خودم برای خودم به وجود آورده‌ام.

هوش مصنوعی: من خاک معبدها را با آب آمیختم، از چهره زرد زمین که به مرور زمان فرسوده شده است.

هوش مصنوعی: من هرگز نتوانستم از گناهکاری دور شوم و همواره با این سر و روی آلوده خودم زندگی کرده‌ام.

هوش مصنوعی: من به خاطر جدایی، زنده‌ام زیرا که بویی از پیوستگی محبوبم را حس می‌کنم.

هوش مصنوعی: روز پیروزی «نظیری» نزدیک است و من در ستاره خوشبختی‌ام این را دیده‌ام.