شمارهٔ ۱۰۵

هوش مصنوعی: هیچ‌کس جرعه‌ای نداد که از دل من کم‌اهمیت باشد و کسی نیز بی‌نمکی نگفت که از حرف من چیزی نمی‌خواهد.

هوش مصنوعی: هر کس را زیادتر خواسته‌ام، او بیشتر سر و صدا کرده است؛ اما من برای او ظرفی پر از ترک نساختم، چرا که او به ظرفی پر از ترک احتیاجی نداشت.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که من در این نقش بازی آمده‌ام و واقعاً کسی را ندیده‌ام که به خاطر حسادت، جایی برای من نخواهد.

هوش مصنوعی: من با تمام ناتوانی‌ام و دیگران که به جدال می‌پردازند، هر کسی که به هوش و فهم رسیده باشد، از او تقاضای چیزهای بی‌ارزش نمی‌کند.

هوش مصنوعی: رنگ صورت آدمی به کلام او بستگی دارد و می‌تواند ویژگی‌های او را نشان دهد. کسی که درک عمیق‌تری از دنیا دارد، نیازی به آزمون کردن حقایق ندارد و می‌تواند بی‌دلیل، موارد نادرست را تشخیص دهد.

هوش مصنوعی: دوستان با گفت‌وگو و شنیدن همدیگر، زندگی را شاداب‌تر می‌کنند. کسی که به درستی سخن می‌گوید و نفس می‌کشد، نیازی به همراهی فرشتگان ندارد.

هوش مصنوعی: این شعر به بیان فضایل و دل‌مشغولی‌های انسانی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که علم و دانش همانند یک مسیح برای او نورانی و مقدس است، و مکان‌های مذهبی و مجسمه‌های محبوب نیز جذابیت خاصی دارند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که انتخاب‌هایش تحت تاثیر ستاره‌ها و سرنوشت نیست، بلکه بر اساس اراده و خواسته‌های خود اوست.

هوش مصنوعی: اصطلاحات "نظم" و "نثر" به شکل‌های مختلف نوشتاری اشاره دارند. متن بدون اشتباهات و نقص‌های ظاهری به دنبال بیان صحیح افکار و احساسات است. در اینجا تأکید بر این است که نوشته باید به دور از خطا و تردید باشد و به وضوح مفهوم مورد نظر را منتقل کند.

هوش مصنوعی: شعر «نظیری» از ابتدا با زیبایی و اعجاز خاصی شکل گرفته و نیازی به تقلید از شعرهای جاهلی ندارد. این اثر خود به تنهایی بیانگر قدرت و هنر آفرینش است.