شمارهٔ ۲۲۱ - نکوهش دزدان لباس روحانیت

هوش مصنوعی: اگر دل تو در عشق به کمال رسیده است، به امید چیزهای بی‌فایده و ناپخته دلبسته نشو. به جای آن، همراه با می و رندی باش و فقط به خواستهٔ درونی خود برای نوشیدن جام فکر کن.

هوش مصنوعی: از خودخواهی و خودپسندی قدمی فراتر نگذار و جز با چنین اقدامی، هیچ راه و منزلی را نپیمای.

هوش مصنوعی: ای دل! به یاد داشته باش که محل واقعیت و حقیقت، جایی است که محبوب و معشوق در آن حضور دارد. تا زمانی که به این مکان نرسی، به هیچ وجه نباید آرامش را تجربه کنی.

هوش مصنوعی: آهسته از ظاهر خود فاصله بگیر و خود را از تظاهر و ریا پاک کن. زهد و پرهیزکاری را به بهانه‌های شبهه‌انگیز و وسوسه‌های دنیوی نمنمیدار.

هوش مصنوعی: ای زاهد! زمانه در حال گذر است و تو از سجاده و تسبیح خود دور نشو، اما فراموش نکن که در این مسیر گرفتار وسوسه‌ها و دام‌ها نشوی و به دنبال نکات جزئی و بی‌اهمیت نروی.

هوش مصنوعی: اگر به فرمان حق مثل یک پادشاه سر تسلیم فرود آوری، ای دل! به جز از سجده کردن بر آن گل خوش‌هیکل، کاری نکن.

هوش مصنوعی: زمانی که با دهن و چشم و لب یار به هم می‌رسید، فقط درباره مسائلی که شیرینی و لذت را به یاد می‌آورند صحبت نکنید.

هوش مصنوعی: تمام نام و رسوایی، دل و دیانت تنها مانع‌هایی هستند. باید در یک مسیر ثابت و یکپارچه حرکت کنی و به دنبال شهرت نرو.

هوش مصنوعی: هر چیزی که به دست می‌آوریم، مانند یک امانت موقتی است و نباید به خوشبختی یا موفقیت‌های زودگذر و گذرا اعتماد کنیم.

هوش مصنوعی: اگر امروز را غنیمت بشماری و آن را به آینده موکول نکنی، به این کار سودی خواهی برد و عاقبت خوبی در انتظارت است! پس این کار را انجام بده و به تعویق نینداز.

هوش مصنوعی: بر روی چهره‌ات که نشانه‌ای از ایمان من است، از نشانه‌ها و زخم‌های دشمنان دین، دوری کن و اجازه نده که اعتقادم را به خطر بیندازند.

هوش مصنوعی: ای نسیم، زمانی که از لب او وزیده‌ای، تو همه خواسته‌هایت را به دست آوردی، پس از خواسته‌ها صحبت نکن.