شمارهٔ ۱۶۶

هوش مصنوعی: دل را به یک طرف می‌کشاند خطی که بر پیشانی توست، و کاکل تو را به سوی دیگر، خال سیاه تو به طرفی دیگر، و زلف‌هات همانند سنبل در سمت دیگر وجود دارد.

هوش مصنوعی: ای گل! من امیدوارم که دوباره برگردی. در چمن، نرگس با چشمانی منتظر به راه نگاه می‌کند، یک سمت گل است و سمت دیگر هم گل.

هوش مصنوعی: هر صبح، زمانی که پرندگان در چمن می‌خوابند، من به تنهایی ناله می‌زنم و بلبل هم در سوی دیگر فریاد می‌کشد.

هوش مصنوعی: وقتی که از چهره‌ی زیبای تو دور شدم، ای محبوب! من در یک سو تنها صبر و تحمل را تجربه کردم.

هوش مصنوعی: نسیمی از زلف‌های نامنظم تو می‌وزد و مشکلات بسیاری برای او به وجود آورده است. از سوی دیگر، یک دسته از موهایش هم باز شده و به حالتش افزوده است.