شمارهٔ ۱۰۴

هوش مصنوعی: شعف و خوشبختی به زندگی ما نور افشانی کرده و فرصت‌های خوبی در دستان ما قرار گرفته است.

هوش مصنوعی: آیینه باعث شد که ما خودمان را ببینیم و درون خود، آن گوهری را که از اشیا به مانند چرخ بر سر ما نمایان شده، آشکار کنیم.

هوش مصنوعی: عید قربان فرا رسیده و وقت آن است که دل خود را به حرم الهی بسپاریم، چرا که نعمت و رحمت از سوی خداوند بزرگ به ما نازل شده است.

هوش مصنوعی: ای مطرب الهی! بدون اینکه نیازی به صحبت باشد، به نواختن عود و نی بپرداز، چون آن سرو زیبا در حال ظهور است.

هوش مصنوعی: ای عاشقان بی‌بهره، گنجی پنهان آشکار شد. ای تشنگان دنیوی، آن آب بهشتی نمایان گشت.

هوش مصنوعی: دامن بی نیازی خود را بر روی هر دو جهان بگستران، زیرا آن شاه کشور دل با ثروت و جواهر آمده است.

هوش مصنوعی: ای جان، از دام و قید جسم خود رها باش، چرا که ما صید کرده‌ایم پرنده‌ای را که جبرئیل در سایه‌اش آمده است.

هوش مصنوعی: سخنان من همچون شمشیر تیز و برّنده است، مثل ذوالفقار امیرالمؤمنین علی (ع)، که بر علیه منافقان با قدرت می‌زند و آن‌ها را از بین می‌برد.

هوش مصنوعی: هنگامی که بوی خوش زلف محبوبم به مشامم رسید، صبحگاهان بادی از سمت شرق با عطر مشک و عنبر وزید.

هوش مصنوعی: ای وحشی، از بیابان به خانه برگرد، زیرا ماهی که لباس انسان به تن کرده بود، از افق نمایان شد.

هوش مصنوعی: ای دین و محبوب من، پرده را از چهره‌ات کنار بزن، زیرا به خاطر اندوهی که بر دل دارم، هزاران زاهد از دین و دل خود فاصله گرفته‌اند.

هوش مصنوعی: سینه‌ای در دنیای هستی به نسیم تبدیل شد و مانند یک لوح که بر آن نوشته‌های الهی حک شده، هر کلمه و نقطه‌ای که به وجود می‌آید، بر روی صفحۀ زندگی قرار می‌گیرد.