قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۷

هوش مصنوعی: از سخن گفتن با مردم دل بریدم و به فکر دوست، دل خود را تسکین دادم.

هوش مصنوعی: در آب نمی‌کنی آن لباس زیبا را، چون طمع در آن موجب آلودگی‌اش می‌شود.

هوش مصنوعی: وقتی که سایه‌ی دنیا به سراغ من آمد، دید که من از آن دور شدم و به مسیر دیگری رفتم.

هوش مصنوعی: آن کسی که دنبال چیزی می‌گردد، از من می‌خواست که او را راهنمایی کنم، در حالی که من همیشه در جستجوی آن چیز هستم.

هوش مصنوعی: آن دلیلی که قبلاً در کنار من بود و راه می‌رفت، حالا در جا ایستاده و من به آرامی نشسته‌ام.

هوش مصنوعی: تو بر گردن من نشسته بودی، اما حالا به زیر پای خسته‌ام افتاده‌ای.

هوش مصنوعی: پس از اینکه از من روی برگرداند، دستش را شست. وقتی که او دستش را شست، من هم از فکر و خیال او رها شدم.

هوش مصنوعی: اما من از سر قوم او نرم و آرام هستم، هرچند که از نزد او دور شده‌ام.

هوش مصنوعی: مدتی را در میان جمع دیوانه بگذراندم تا که مانند دیوانگان به ستم مبتلا شوم.

هوش مصنوعی: بعد از آنکه لشکر آنها را ترک کردم، دیگر چیزی از آنها باقی نماند، مانند کاهی که در باد پراکنده می‌شود.

هوش مصنوعی: اما وقتی او دید که من چقدر مست نیستم، از من دوری کرد.

هوش مصنوعی: من درک و شناخت خود را به اصول حکمت متصل کرده‌ام و به شدت بر آن پایبند هستم.

هوش مصنوعی: به بلندای آسمان نگاهی نداشتم و به نام و آوازم توجه نمی‌کردم، بلکه به درون خود و کم‌حواسی‌ام تفاوت می‌گذاشتم.

هوش مصنوعی: این گروه از پرستندگان بت را ببین که چگونه گردنشان را به دستم آویزان کرده‌ام.

هوش مصنوعی: آن‌ها می‌خواهند که مانند خودشان من هم جز خدا را نپرستم.

هوش مصنوعی: به خدا قسم که من از خوردن با کسی که به بت‌پرستی می‌پردازد، حتی با شیرینی هم دوری می‌کنم.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که من با وجود اینکه از ششصد نفر دیگر که در کنار من هستند، از نظر فضل و دانش برتری دارم، به هیچ وجه به آن‌ها نمی‌رسم.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس به اندازه‌ی او برای من مهم نیست و کسی را نمی‌بینم که به او برتری داشته باشد.

هوش مصنوعی: ای خوشحال و شاد، به یاد داشته باش که مدتی است که من هم به خاطر کسانی که به آن‌ها دلتنگم، بسیار گریان و غمگین هستم.

هوش مصنوعی: من همیشه به یمگان نسبت دارم، گرچه از نسل قبادیان جدا شده‌ام.

هوش مصنوعی: اگر دیو من را از خاک بیرون کند، من سنگی خواهم شد تا بر غم تو ایستادگی کنم.

هوش مصنوعی: در روز روشن و به وضوح، دلایل و براهین را در حلق امام (رهبر) تو از بین بردم.

هوش مصنوعی: ما به صورتی که تو می‌پسندی، جان می‌دهیم، ای دیو، هر کجا که باشم.

هوش مصنوعی: دل را از تیر زخم‌ها آزاد کن، هرچند تو نخواستی که من خسته شوم.

هوش مصنوعی: آن‌ها به خاطر قدرت و استدلال قوی من، دچار درد و اندوه شده‌اند و در دل شان شکسته است.

هوش مصنوعی: هر سال یک کتاب به دور و بر جهان ارسال می‌کنم.

هوش مصنوعی: خصم من باید بفهمد که تو در دین، ضعیف و بی‌ارزش نیستی و قدرت و عظمت داری.