شمارهٔ ۲۸۳

هوش مصنوعی: دوستداران و دشمنان به من طعنه می‌زنند و به خاطر بدنامی‌ام، صدای رسوایی به راه انداخته‌اند.

هوش مصنوعی: چه کسی می‌تواند دامن وصال را در دستان من بگذارد، در حالی که به صورت من ضربه‌های جدایی وارد کرده‌اند؟

هوش مصنوعی: تیغ زیباوطنان به ناحق خون من را ریخته است، اما بد نمی‌گویم زیرا که زیبایی‌شان مرا زده است.

هوش مصنوعی: اشک‌های من مانند جوی خون در حال جاری شدن است و مردم در غافل بودن به سر می‌برند.

هوش مصنوعی: در بالای سرم دایره‌ای از سرنوشت و زمان وجود دارد و گویی در این میدان، همه چیز در حال بازی و تحرک است.

هوش مصنوعی: بدن من در پیوند با موهای زیبای معشوق به هم گره خورده و رشته‌های مویم را با هم درآمیخته‌اند.

هوش مصنوعی: زبان ناصر مانند تیغی تیز و برنده است، به گونه‌ای که احساس می‌کنم که یک تیغ به گلویم فشار می‌آورد.