شمارهٔ ۲۷

هوش مصنوعی: ای گل، از رنگ و عطر شما خجالت زده شده و به خاطر شرم از چهره شما، به رنگ سرخ درآمده‌اید.

هوش مصنوعی: سرو من تا زمانی که تو بر لب جوی آب بروی، نمایشی از زیبایی و شکوه توست. آب جوی شما در واقع نمایانگر آن زیبایی است.

هوش مصنوعی: ای کسی که تو آرزوی روح من هستی، جانم در آرزوی تو سوخته است.

هوش مصنوعی: من به حالتی افتاده‌ام که تنها استخوانی از من باقی مانده است، تا شاید در نزد سگان کوی شما مورد قبول واقع شوم.

هوش مصنوعی: بهار فرا رسیده و لاله‌ها از خاک سر برآورده‌اند و به دنبال شما هستند.

هوش مصنوعی: صدای پرندگان ناشی از گفته‌های ناصر نیست، بلکه فقط گفت‌وگوهای شماست که موجب این صداها می‌شود.