شمارهٔ ۲۵۶

هوش مصنوعی: هرکس که به ابرو و چشمان تو نظر کند و به آن‌ها توجه کند، در نهایت به دلبستگی عمیقی می‌رسد که او را به سوی مرگ می‌کشاند.

هوش مصنوعی: اگر تو زیبایی و دلربایی خود را پنهان کنی، دنیا به آشوب و هرج و مرج خواهد افتاد.

هوش مصنوعی: اگر حلقه‌ای از موهای سیاهت را باز کنی، در شب تاریک، ماه و خورشید پنهان خواهند شد.

هوش مصنوعی: هر کسی که در برابر تو سر تعظیم فرود آورد، مانند چنگی در میخانه‌هایی که مغان (مردان دین) در آنجا هستند، مست و شاداب خواهد شد.

هوش مصنوعی: من همچون خاکی در درگاه تو خوار و بی‌ارزش هستم، اما بعد از من، خاکم به عنوان سرمه‌ای گرانبها برای عالمان و صاحب‌نظران تبدیل خواهد شد.

هوش مصنوعی: هرچند معشوق به حرف‌های من گوش نمی‌دهد و آن را به عاشقان نمی‌گوید، اما سخنان من در نهایت در میان مردم منتشر خواهد شد و معروف خواهد شد.

هوش مصنوعی: اگر از کنار مزار ما عبور کردی، تلاش کن که به آنجا سر بزنید، چون آن مکان هم به جایگاهی مقدس برای انسان‌های آزاداندیش تبدیل خواهد شد.

هوش مصنوعی: اگر ناصر از طریق عراق به سوی حجاز نرود، مانند نی که از دست دشمن به فریاد می‌آید، به درد و فغان خواهد افتاد.