شمارهٔ ۵۴ - در مفاخرت و مباهات و تعریف از خود گوید

هوش مصنوعی: ستایش بر من، چرا که من از خلق و آفریده‌ها بالاتر هستم. پرنده روح من، مانند تخم‌مرغی است که آسمان زیر بال‌های من قرار دارد.

هوش مصنوعی: در منقار من چیزهایی ثابت و متحرک وجود دارد که به اندازه دانه‌های ارزن هستند. اما حتی اگر باز هم مقام و جایگاه من در نظر بگیری، نباید فکر کنی که من به چنین چیزهایی بسنده می‌کنم.

هوش مصنوعی: دانهٔ گندم که از آن، انسان از بهشت خارج شد، به واقع می‌تواند تبدیل به دانهٔ گوهری شود. اما من به آن توجه نمی‌کنم.

هوش مصنوعی: من هرگز مانند مگس در کنار انسان‌های ناچیز و پست نخواهم بود. همچون یک ظرف پر از شراب که همیشه در مقابل هر ظرفی سر خود را پایین نمی‌آورد، من نیز افت نمی‌کنم.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌داند که من چه موجودی هستم و محل زندگی‌ام کجاست. گاهی اوقات در پایین می‌نشینم و گاهی به ارتفاعات پرواز می‌کنم.

هوش مصنوعی: تخیلات مانند یک مسافر هستند که در مسیر زندگی گم می‌شوند، در حالی که عقل همانند یک صراف است که در ارزش‌های واقعی من دچار سردرگمی می‌شود.

هوش مصنوعی: من همچون آینه‌ام که شفاف و روشن است، به دقت و ظرافت به اطراف نگاه می‌کنم. در هر شکل و صورتی که بر من بگذرد، خود را به نمایش می‌گذارم و می‌توانم به هر معنایی دست یابم.

هوش مصنوعی: تنها کسی که از رازهای درونم آگاه است، دانای حقیقی است و هیچ کس دیگر نمی‌تواند حالت من را درک کند مگر آن کسی که مرا شکل داده است.

هوش مصنوعی: من در میدان فقر، چون یک سوار سلحشور هستم و با زبان شمشیرم، به عنوان پادشاهی در زمان خود، فرمانروایی می‌کنم. معانی و اندیشه‌هایم نیز همچون لشکری به دنبال من هستند.

هوش مصنوعی: طلا که از زمین به دست می‌آید، نباید به آن افتخار شود. من به خاطر رنگ زرد خود که نشان از ثروت است، به هیچ چیز جز خودم نیاز ندارم.

هوش مصنوعی: وجود من با نفس و طبیعت و آسمان و ستاره‌ها در ارتباط است. اگر پرده‌ها را کنار بزنم و خودم را نشان دهم، مانند گلی سرخ زنده و زیبا می‌شوم.

هوش مصنوعی: اگر آفتاب آسمان مرا ببیند که درونم روشن و نورانی است، مثل رقصنده‌ای کوچک در آسمان به شوق می‌آید و به حرکت درمی‌آید.

هوش مصنوعی: بوی خوش عطر از وجود من به جان می‌رسد، همانطور که آتش عشق از ابتدا در دل من شعله‌ور شده و درون وجودم را پر کرده است.

هوش مصنوعی: اگر همچون غواصان به عمق دریاهای پنهان نفوذ کنم و از آنجا گوهرهایی را به دست آورم، آن جواهرات ارزشمند، مانند تاج‌سر خواهند شد.

هوش مصنوعی: من در این جهان بزرگ‌ترین شاعری هستم که در دربار شاه مقام و منزلتی شایسته دارم و آثارم همواره به ثمر می‌نشیند.

هوش مصنوعی: من به خاطر خدمت به تو در بسیاری از جاها حاضر شده‌ام و همچون نیشکر، جانم شیرین و مغذی شده است. کلمات من هم مانند عسل شیرین و دلپذیر است.

هوش مصنوعی: به خاطر تربیت و پرورش جواهرهای لفظی و معنایی در دنیای شعر، اکنون گوش زمان و دنیا پر از صدای این معانی شده است.

هوش مصنوعی: قدرت عقل و پذیرش عشق بر حال من گواهی می‌دهد. نگران نیستم، حتی اگر هر کسی منکر این باشد.

هوش مصنوعی: شخصی که به خاطر نور من نابینا شده، مانند موش است. حتی اگر دنیا به خاطر من روشن شود، او باور نمی‌کند.

هوش مصنوعی: زبان من به خاطر معنای عمیقش مانند چاقویی تیز و نافذ است و این افراد با ارزش و نازک‌نفس، از آن مثل الاغی که از چاقو می‌گذرد، فراری هستند.

هوش مصنوعی: ناصر می‌گوید که این شعر را از زبان خداوند گفته است و خود را در برابر او بسیار کوچک‌تر می‌بیند و می‌داند که در پرتو تواضع، از غباری هم کمتر است.