شمارهٔ ۲۵۱

هوش مصنوعی: در سپیده‌دمی که برای نوشیدن شراب به میخانه می‌رود، مردم برای استقبال از او با دل‌هایشان، بوی کباب را می‌فرستند.

هوش مصنوعی: اگر او در خواب هایش به یاد من باشد و مرا در آغوش گرفته ببیند، با دل نگرانی و اضطراب به سمت من خواهد آمد.

هوش مصنوعی: اگر مسیحا بر بالین بیمار بیفتد و از خشت آستان او کسی شفا نیابد، حتی آفتاب هم نتواند او را از آنجا بلند کند.

هوش مصنوعی: در میان دوستان، فاصله و دوری نمی‌تواند مانع ارتباط نزدیک آن‌ها شود؛ مانند اینکه خواب یوسف به زلیخا می‌آید، حتی اگر سال‌ها از هم دور باشند.

هوش مصنوعی: افراد دنیادوست توجهی به آبرو و حیثیت یکدیگر ندارند و اگر کسی به زمین بیفتد و دچار مشکل شود، هیچ کس برای او نگران نمی‌شود.

هوش مصنوعی: در قصر وجود هیچ‌کس نیست که از خواسته و طمع خالی باشد؛ هر کس را که بپرسی، پاسخ او همان چیزی است که خود او در دل دارد.

هوش مصنوعی: اگر به شبنمی که بر دل گلستانم نشسته نظر کنی، بوی گلاب از آن به مشام می‌رسد، و این به خاطر داغ و درد اوست که در دل دارم.