بخش ۲۳۵ - خطاب به زمین عراق و کوفه و کربلا و آمدن حضرت سیدالشهداء ع

هوش مصنوعی: ای زمین کربلا، همیشه شاد و سرزنده باش، چون به خاطر واقعه‌ای عظیم، همیشه در یاد و خاطر مردم ماندگار خواهی بود.

هوش مصنوعی: زمینی در کربلا وجود دارد که تو را به مهمانی پادشاه عالم دعوت می‌کند.

هوش مصنوعی: به آسمان برو، به بلندی‌ها برس و بر خودت ببال. به قدرت و عظمت خود افتخار کن و به زیبایی زندگی‌ات توجه کن.

هوش مصنوعی: عزت و احترام را به آسمان برسان و برای آن، زینت‌هایی از خورشید و ماه قرار بده.

هوش مصنوعی: برای پادشاهی، بنایی بزرگ بساز و طراحی ایوان و رواق را شروع کن.

هوش مصنوعی: در آن ایوان، تخت پادشاهی بساز و بر فراز آن، نشیمنگاه را قرار بده.

هوش مصنوعی: اکنون از راه می‌رسد پادشاهی بزرگ و در کنار او مردان برجسته و بزرگوار حضور دارند.

هوش مصنوعی: به آهوانت بگو ای کربلا، که در راه‌ها به دلبری و زیبایی قدم بزنند.

هوش مصنوعی: دشت و بیابان را با عطر خوش پر کنید و خاک را با مشک مرطوب سازید.

هوش مصنوعی: به باد بگو که گرد و غبار را از در و دیوار و دشت آن منطقه بزداید.

هوش مصنوعی: بگذار باران دشت و بیابان را خیس کند، تا به خاطر ورود زودهنگام پادشاه، آب ببارد.

هوش مصنوعی: شاه دنیا و دین، با لب‌های تشنه، به سراغ تو آمده است ای فرات! آماده باش که آب پاک و گوارا را برای او فراهم کنی.

هوش مصنوعی: اگر رود فرات آبی نداشته باشد، آن را نیاور، و اگر ابر در آنجا نبارد، بگو تلاش بیهوده است.

هوش مصنوعی: تا قیامت، اشک چشم دوستان مانند رود دجله در این صحرا جاری خواهد بود.

هوش مصنوعی: اگر مشک و عنبر هم نباشد، نگران نباشید؛ چون این خاک بویی خوش‌تر از آن‌ها دارد.

هوش مصنوعی: عطر جانفزای زمین کربلا به مشام می‌رسد و جانم را فدای این خاک پاک می‌کنم.

هوش مصنوعی: پرهای جبریل و موهای حور عین به تنهایی برای پاکسازی آن سرزمین کافی است.

هوش مصنوعی: سلطان دین از سرزمین حجاز خارج شد و به سوی کعبه ای که نماد صداقت و یقین است، حرکت کرد.

هوش مصنوعی: از سرزمین بطحا بیرون رفت و با نشاط و اشتیاق، مراسم و زمینه‌های سفر را آماده کرد.