رباعی شمارهٔ ۲۲

هوش مصنوعی: در دل تو ای دریا، گوهر و مرجان را به نمایش بگذار؛ چرا که برای کسانی که کم خرج هستند، راهی به آن نیست.

هوش مصنوعی: تن انسان شبیه به صدفی است که دهانش باز است و من در آن نمی‌توانم آه‌هایم را مخفی کنم، زیرا همچون مرجانی که در مسیرش قرار ندارد، به راحتی نمی‌توانم در درونم نگهش دارم.