رباعی شمارهٔ ۲۱

هوش مصنوعی: تو با زلف پریشان خود، دنیایی از آشفتگی‌ها را به وجود آورده‌ای، و بر لب‌های زیبایت، جلوه‌های درخشان و قشنگی وجود دارد.

هوش مصنوعی: گفتی که از جدایی ما ناراحت و پشیمان شدی، اما ای عزیز، پشیمانی تو چه ارزشی دارد وقتی که این همه پشیمانی‌ها وجود دارد؟