رباعی شمارهٔ ۱۷۶۲

هوش مصنوعی: ای عشق و روشنی قلب و چشمانم، حال تو چطور است؟ تو آرزوی من در این دنیا و آن دنیا هستی.

هوش مصنوعی: من بدون لب‌های شیرین تو در چه حالتی هستم، از حال من نپرس. و من هم نمی‌دانم تو بدون چهره‌ام در چه وضعی هستی.