رباعی شمارهٔ ۱۷۶۱

هوش مصنوعی: ای جانم، شگفتا که تو با دل من همدمی. من آن بنده‌ام که منتظر صبحی‌ام که با خنده به سراغم بیایی.

هوش مصنوعی: ای شب که مانند روز آخر می‌مانی، چه کسی در اینجا هم نگهبان است، هم دزد و هم صاحب‌منصب؟