رباعی شمارهٔ ۱۴۸۱

هوش مصنوعی: روزی که از کنار زندان من عبور کنی، بر روی تلی از خاک بنشین و بگو که من به خاطر غم و اندوه تو جان سپرده‌ام.

هوش مصنوعی: من فریاد می‌زنم از خاکی که به خون آغشته شده است، ای یوسف دوران و گمشده‌ای که تب کرده‌ام.