رباعی شمارهٔ ۱۲۴۱

هوش مصنوعی: من روز را ستودم و از خواب غافل بودم، شب را در آغوش تو سپری کردم و از آن آگاه نبودم.

هوش مصنوعی: به خودم گفتم که من تنها خودم هستم، در حالی که در واقع من بخشی از تو بودم و هیچ‌گاه متوجه این موضوع نشده بودم.