غزل شمارهٔ ۷۷۰

هوش مصنوعی: همه را امتحان کردم و بهتر از تو نیافتم؛ زمانی که در دریا غرق شدم، هیچ چیز به زیبایی تو به دست نیاوردم.

سر خم های شراب را باز کردم و از هزاران نوع شراب نوشیدم. ولی هیچ شرابی مانند شراب تو برایم سرکش و گیرا نبود

عجیب نیست اگر لاله و یاسمن در دل من بخندد. چرا که هیچ زیباروی لطیفی به زیبایی و لطافت تو پیشم نیامده است

به خاطر تو، چند روزی از خواسته‌ام صرف‌نظر کردم، در نتیجه هیچ خواسته ای نماند که به دستم نیامده باشد (به همه مراد هایم رسیدم)

دو سه روز مانند غلامان، کمر به خدمت تو بستم. لذا در جهان هیچ شاهی نبود که چاکر و غلام من نشده باشد. (همه شاهان غلام من شدند)

خرد به من گفت از مرغان هوا بالاتر بپر. چرا پاشکسته، نشسته ای و غصه می خوری که مسافر تو بازنگشته است؟

هوش مصنوعی: وقتی که کبوتر دل به سمت بام تو پرواز کرد، من دلم به شدت ناراحت شد، مانند بلبل که در انتظار کبوترش به فریاد افتاده است.

وقتی مرغ جانم مانند باز شکاری به دنبال کبوتر دل رفت، به قدری اوج گرفتم که هیچ هما و سیمرغی به اوج من نرسیدند.

ای تن بی قرار و ای دل پشیمان، از شما فاصله می گیرم (از من دور شوید) که تا وقتی از این دو جدا نشدم، دل دیگر (سطح عالی ادراک) برایم محقق نشد