غزل شمارهٔ ۶۳۶

هوش مصنوعی: عشق را تجربه کنید، حتی اگر به قیمت جانتان باشد. وقتی در این عشق جان دادید، تمامی روح و جان شما به این احساس تعلق خواهد گرفت.

هوش مصنوعی: بمیرید و از مرگ نترسید، زیرا از این خاک به آسمان‌ها خواهید رفت.

هوش مصنوعی: بمیرید از خودخواهی و وابستگی به این نفس، چرا که این نفس همچون بند و اسیری است که شما را محدود می‌کند. بی‌خود شوید و از این وابستگی رها گردید.

هوش مصنوعی: یکی تیشه بردارید و به دنبال حفره‌ای برای زندان بگردید، چون زندان شکسته شد، همه شاهان و بزرگان نیز آزاد می‌شوند.

هوش مصنوعی: بمیرید و جان دهید در پیش خدای زیبا، زیرا وقتی که مردید، همگی در حکم پادشاه و بزرگ خواهید بود.

ابر یعنی ذهنیت‌های که داریم وتشکیل من  ذهنی را می دهد.وقتی بدون ذهنیت باشید نزد خدای متعال هستید.خدا همه انسانها را بدون قضاوت نگاه می کند

هوش مصنوعی: سکوت کنید، زیرا سکوت در لحظه مرگ است و همچنین از زندگی سرچشمه می‌گیرد. بنابراین از خاموشی به‌خود نیایید.