غزل شمارهٔ ۳۸۵

هوش مصنوعی: پس از مرگ تو، زیبایی‌های شخصیت و خوبی‌هایت چون بانوان زیبا و خوش‌چهره جلوه‌گری می‌کنند و دیگران به یاد تو به احترام می‌آیند.

هوش مصنوعی: یک دست تو را به سمت خود می‌کشد، دستان دیگر سوالاتی می‌پرسد و دست دیگر از شیرینی و زیبایی‌های زندگی برای تو بازمی‌گرداند.

هوش مصنوعی: وقتی که از جسم و دنیای مادی خود جدا شوی، زیبایی‌های بهشتی را خواهی دید که صف بسته‌اند، زنانی مؤمن و فرمانبردار که توبه کرده‌اند.

هوش مصنوعی: بی‌شمار حالت‌ها و ویژگی‌هایت در کنار پیکر بی‌جان دیگران حاضر است، همچون صبر و پایداری تو، و نیز کوشش و زحمتت که از نشانه‌های وجودت هستند.

هوش مصنوعی: در زیرزمین آرامش و هم‌صحبتی تو، ویژگی‌های زیبا و پسندیده‌ای که در وجود توست، مانند فرزندان و دختران به تو نزدیک می‌شوند و تو را همراهی خواهند کرد.

هوش مصنوعی: تو لباس‌هایی از پود و تار اطاعت خود به تن می‌کنی و جانت در این دنیا از محدودیت‌های بیرونی آزاد می‌شود.

هوش مصنوعی: ببین، ساکت باش و کوشش کن که کارهای نیک را آغاز کنی؛ چرا که بهشت برین به واسطه‌ی اعمال درست و نیکو به دست می‌آید.