غزل شمارهٔ ۳۱۲۸

هوش مصنوعی: هر چند که تو در یک مقام عالی و مهم قرار داری و در جلسات با اهمیت شرکت می‌کنی، اما هنوز در این دنیا و در این محدودیت‌ها قرار داری و از آن عبور نکرده‌ای.

هوش مصنوعی: اگر اعتبار و مشهوریتی داری، لطفاً جان من را وام بده. اگر هم که وضعیت مالی‌ات خوب نیست، بی‌پروایی کن و وارد شو.

هوش مصنوعی: غریبان دور شده‌اند و تو به خاطر تنهایی گاهی دلتنگی و گاهی احساس بی‌ارزشی می‌کنی.

هوش مصنوعی: اگر در این مسیر بی‌راه کسی برگردد، این کاروان هم بازمی‌گردد.

هوش مصنوعی: زیبااندیشان و خوش‌نظرانی وجود دارند، اما شاید به چشم تو نیایند، زیرا که تو در قهری و بی‌توجهی.

هوش مصنوعی: به این معناست که تو برای انجام کارهای بزرگ و مهم ساخته نشده‌ای، بهتر است به سمت چیزهای بی‌ارزش و تمام‌شده بروی، مانند کرکس که به لاشه‌ها می‌پردازد.

هوش مصنوعی: تو مانند شاخه‌ای نیستی که بتواند آب را جذب کند و درختی نیستی که در باغ بزرگی رشد کند و بار بنشیند.

هوش مصنوعی: به سمت جمع و گروه برو و وقتی در تنهایی و ترس هستی، مانند شمعی روشن کن. چرا باید در افسردگی و غم باقی بمانی؟

کنس و خنس‌: اشاره است به آیات ۱۵ و ۱۶ سورهٔ تکویر‌.

هوش مصنوعی: ساکت باش و در این لحظه از صحبت کردن خودداری کن، زیرا وقتی که تو سکوت کنی، مانند گل زیبای اطلسی خواهی بود که هنوز در باغ مانده است.