غزل شمارهٔ ۲۴۰۹

هوش مصنوعی: دیروز معشوقه‌ات در کنار تو بود و با هم همبستر شدید، به‌طوری که بخار عطر و بوی خوبت فضا را پر کرده بود.

هوش مصنوعی: چونکه عشق تو مانند سنگی است که شانه‌اش را شکاف داده و به تو به عنوان یک پری اشاره کرده‌اند و در حمام از تو درخواست کمک کرده‌اند.

هوش مصنوعی: زمانی که شانه زلف تو را مشاهده کرد، هر یکی از انگشتانش به نوعی نشانه و وسیله‌ای برای تعریف و تمجید از تو شد، مانند انگشت اشاره که بر نشانه‌ای تأکید می‌کند.

هوش مصنوعی: از نوری که بر چهره‌ات می‌تابد، فضای حمام پر شده است، به‌طوری که همه چیز شفاف و همچون یک ظرف شیشه‌ای به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: وقتی گل آرامش و زیبايی را از تو به دست آورد، هر کسی که به تو نسبت داده شود، به نوعی شبیه تو خواهد شد و از صفای وجودت بهره‌مند خواهد گردید.