غزل شمارهٔ ۲۴۰۵

هوش مصنوعی: ای تویی که همه جا را به خاطر تو مکان کرده‌اند، به تماشای رقصی بپرداز که در آن، بی‌هیچ کلامی، شادی و خنده می‌تراود.

هوش مصنوعی: در ابتدای عشق، مانند نوزادی که از مادر شیر می‌خورد، به دریافت و پرورش احساسات و محبت‌ها می‌پردازیم. این احساسات باعث می‌شود که روح و وجود ما شکوفا و مانند یک درخت سرسبز و زیبا شود.

هوش مصنوعی: عاشقان برای خدا روی دوست را ببینید، هرچند که اگر بی‌خودانه و نادانانه به آن‌ها توهین کنند، به دلیل کوری دل‌شان است.

هوش مصنوعی: به خدا قسم، یوسف کیست؟ بشنو که من با او هم‌نشین و هم‌چشیده بوده‌ام.

هوش مصنوعی: وقتی زیبایی چهره‌اش را به نمایش می‌گذارد، در عرش آسمان صدای شگفتی و هیجان به گوش می‌رسد و زمین پر از صداهای تحسین و تشویق می‌شود.

هوش مصنوعی: عاشق مانند کمان مخصوصی است که اگر تیرش را درست نشیند، نمی‌تواند پرتاب کند. پس اگر دل عاشق به معشوق بدهد، هیچ چیز نمی‌تواند او را از این عشق دور کند.

هوش مصنوعی: شمس دین از تبریز به یک نگاه، با نگاهی طعنه‌آمیز به دیگران می‌نگرد و آن‌ها را به چالش می‌کشد.