غزل شمارهٔ ۲۱۳۶

هوش مصنوعی: ای ساقی، اگر مقدار شراب کم شد، دستار ما را به عنوان گرو بگیر، زیرا شاید جانمان را به خاطر این شراب فدای تو کنیم.

هوش مصنوعی: در اینجا به وضوح بیان می‌شود که در شهر ما، به سبب شور و شوقی که در مورد نوشیدنی‌های خدایی وجود دارد، مغازه‌ها و خانه‌ها به مِلک و دارایی دیگران تبدیل شده است. افراد زیادی به خاطر این موضوع به دنبال کسب و کار و تجارت هستند و حال و هوای شهر به شدت تحت تأثیر قرار گرفته است.

هوش مصنوعی: آن شاه ابراهیم در نظرها، به گونه‌ای است که با دانایی و درک عمیقش، تخت و تاج سلطنت را به دست آورده و بر آن حکومت می‌کند.

هوش مصنوعی: ابوبکر فرمانده جمعیت است، عمر خود را به او سپرده، عثمان دلش را به او داده و آن بوهریره هم بار خود را در گرو گذاشته است.

هوش مصنوعی: این چه شگفتی است که تو را به خاطر می و باده‌ای که با شاهان می‌نوشند، شگفت‌زده کند، اگر یک درویش به خاطر می به سوی مردم برود.

هوش مصنوعی: یک قدم جلو بگذار و با دیدن آن معشوق یگانه، به عشق آن سنگ سیاه ناباور ایمان بیاور.

هوش مصنوعی: من در میخانه‌ای هستم که مستی مرا فرا گرفته و در عشق آن معشوق گرفتار شده‌ام. مانند پرندگان، در هیچ دامی خود را نمی‌اندازم و آزادانه زندگی می‌کنم.

هوش مصنوعی: هر بار که در کار او به لرزه می‌افتی، جانت را بگو که برو، جانت در گرو اوست. ای کاش که تو دو صد برابر بیشتر در گرو او بودی.

هوش مصنوعی: آرامش را رها کن و مانند بلبل در باغ بیایید و نگاه کن که بلبل با سر و پر افراشته چگونه به گل خندان نزدیک شده است.