برگردان به زبان ساده
بوسه بده خویش را ای صنم سیمتن
ای به خطا تو مجوی خویشتن اندر ختن
هوش مصنوعی: به خودت بوسه بده ای زیبای خوش سیمای من، ای کسی که در جستوجوی خودت در چین نباش!
گر به بر اندرکشی سیمبری چون تو کو ؟
بوسه جان بایدت بر دهن خویش زن
اگر میخواهی سیمبری را در آغوش بکشی، چهکسی زیباتر از خودت؟ بوسهی جان میخواهی؟ بر لب خویش زن.
بهر جمال تو است جندره حوریان
عکس رخ خوب توست خوبی هر مرد و زن
هوش مصنوعی: زیبایی تو باعث شده که حوریان به وجود بیایند و تصویر چهره خوب تو، زیبایی هر مرد و زنی را تحت تاثیر قرار میدهد.
پرده خوبی تو شقه زلف تو است
ور نه برون تافتی نور تو ای خوش ذقن
خودت حجاب و پرده زیبایی خودت هستی که نمیبینیاش. و اگر این پرده نبود نور تو بیرون میتافت ای خوشچهره! (خوشذقن در اصل یعنی کسی که چانهای زیبا دارد)
آمد نقاش تن سوی بتان ضمیر
دست و دلش درشکست باز بماندش دهن
وقتی نقاشِ تن سویِ زیبارویان دل آمد که از آنها تصویرگری کند، دست و دلش شکست و دهانش از زیبایی این زیبارویان از شگفتی بازماند.
این قفس پرنگار پرده مرغ دل است
دل تو بنشناختی از قفس دلشکن
این بدن خوش نقش و نگار، حجابِ پرندهی دل است. و تو دل را از این قفسِ دلشکن از هم تشخیص ندادهای و قفس را بجای دل اشتباه گرفتهای.
پرده برانداخت دل از گل آدم چنانک
سجده درآمد ملک گشت به دل مفتتن
هوش مصنوعی: دل از زیبایی و لطافت انسان به قدری شگفتزده شد که مانند سجدهای بیاختیار، مقام ملک و مرتبهای عالی را به خود گرفت.
واسطه برخاستی گر نفسی تُرک عشق
پیش نشستی به لطف کای چلپی کیمسن ؟
هوش مصنوعی: اگر تو به خاطر عشق و محبت برخواستهای، پس چرا در کنار عشق نشستهای؟ ای کسی که در مراتب کمال قرار داری، تو کیستی که این چنین توانا هستی؟
چشم شدی غیببین گر نظر شمس دین
مفخر تبریزیان بر تو شدی غمزهزن
هوش مصنوعی: اگر چشمانت باز شود و به حقیقتها نگاه کنی، مانند شمس دین تبریزی میشوی که با نگاهش میتواند غیب را ببیند و بر تو تاثیر بگذارد.
