غزل شمارهٔ ۱۷۷۲

هوش مصنوعی: من گاهی در یاد تو دعا می‌کنم و به یاد تو برایت فاتحه می‌خوانم، زیرا تو برای من همچون پادشاهی در جهان هستی.

هوش مصنوعی: پیر شدی، اما نگران نباش، بیفت به ما. بیا تا من دوباره تو را جوان کنم.

هوش مصنوعی: هیچ ناراحتی نداشته باش اگر جانت از دست رفت، در میدان جنگ برایت جان تازه‌ای می‌آورم.

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم چیزهایی را که تصورشان برایم دشوار است به زبان بیاورم.

هوش مصنوعی: من تو را به راهی می‌برم که به بنیادها و اصول اصلی برسی. چه راهی وجود دارد که بتوانم به این شکل تو را هدایت کنم؟

هوش مصنوعی: اگرچه همه به طور عمومی در حال بیان اعتراضات هستند، من به افرادی چون تو که در زمانه خود راهنمایی می‌کنی، اعتقاد دارم.