غزل شمارهٔ ۱۲۲۱

هوش مصنوعی: اگر این عاشقِ بی‌دل، از معشوق گم شود، باید او را جستجو کند و اگر عاشق به منزل یار وارد شود، باید در آنجا به دنبال او بگردد.

هوش مصنوعی: اگر این بلبل جانم ناگهان از بدنم پرواز کند، از زهر خاری در آن گلزار نپرسید.

هوش مصنوعی: اگر کسی به عشق او دچار بیماری شود، در این جمع کسی به دنبال نرگس خواهد رفت که خود نیز بیمار است.

هوش مصنوعی: اگر روزی سرمست و شاد باشم و دل‌خسته بر سنگ بروم، در آن لحظه به میخانه می‌روم و از نشئه و مستی جستجو می‌کنم.

هوش مصنوعی: هر عاشقی که گم شده باشد، باید به شدت مراقب باشد، زیرا من هشدار می‌دهم که بدون هیچ درنگی به دنبال او بروید و مانند خورشید درخشان، او را جستجو کنید.

هوش مصنوعی: اگر دزدی بخواهد چیزی را بدزدد، باید در دل عاشقانه‌ها و زیبایی‌های عشق جستجو کند. در میان زیبایی‌های موهای مشکی معشوق، او به دنبال آن عشق و احساسات گرانبها می‌گردد.

هوش مصنوعی: این شعر می‌گوید که آن شخصی که با مهارت و هوش بیدار است، در خواب نمی‌ماند و به خاطر خوشبختی‌اش، آرامش و سرزندگی دارد. برای پیدا کردن چنین کسی، باید تلاش و جستجو کرد، زیرا او به آسانی در دسترس نیست.

هوش مصنوعی: در کوچه دل، از پیری خود سوال کردم و آن پیرمرد که به دنبال رازهاست، به یکدل اشاره کرد.

هوش مصنوعی: گفتم به پیر که به خدا تو رازها را بگو، او هم گفت: "آری، من دریایی هستم پر از گوهرها"، پس باید دریا را جستجو کرد.

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و عظمت گوهر یا جواهری اشاره دارد که دریا را با نور خودش زینت می‌بخشد. همچنین به مسلمانان یادآوری می‌کند که در این نور و روشنی به دنبال حقیقت و معنویت باشند.

هوش مصنوعی: شبیه یوسف که شمس تبریزی به بازار صفا آمد، به دوستان خود بگو که در آن بازار او را جست‌وجو کنند.