بخش ۳۹ - داستان آن درویش کی آن گیلانی را دعا کرد کی خدا ترا به سلامت به خان و مان باز رساناد

هوش مصنوعی: روزی شخصی به صاحب‌منصبی از گیلان گفت: نان‌پرست (کسی که فقط به فکر نان و معیشت است)، خوب نیست؛ چراکه عیبی است اگر آدمی چنین باشد.

هوش مصنوعی: وقتی از او نان گرفت، گفت ای یاور، به خانه و زندگی‌ات برگرد.

هوش مصنوعی: اگر خان و فرمانروایی، همان چیزی باشد که من دیده‌ام، حق تو را به آنجا خواهد رساند، ای غمگین.

هوش مصنوعی: هر سخن‌گوی جدیدی که بخواهد حرفی بزند، اگرچه کلامش درخشان و با ارزش باشد، ممکن است به گونه‌ای بی‌احترامی به او پاسخ دهند و حرفش را نادیده بگیرند. تفسیر این موضوع می‌تواند بیان‌گر این باشد که در جامعه گاهی افراد با وجود شایستگی و ارزشمندی، مورد کم‌اعتنایی قرار می‌گیرند.

هوش مصنوعی: چون ارزش شنونده به سخن اوست، پس سخن مخصوص به جایگاه و شخصیت فرد است.