بخش ۱۳۰ - تصدیق کردن استر جوابهای شتر را و اقرار کردن بفضل او بر خود و ازو استعانت خواستن و بدو پناه گرفتن به صدق و نواختن شتر او را و ره نمودن و یاری دادن پدرانه و شاهانه

هوش مصنوعی: استر به شتر گفت که تو راست می‌گویی و بعد از این حرف، چشمانش پر از اشک شد.

هوش مصنوعی: لحظاتی گریه کرد و به زمین افتاد و گفت: ای کسی که انتخاب شده‌ای از سوی پروردگار عالم.

هوش مصنوعی: چه ایرادی دارد اگر از شادی و موفقیت تو، من به اسارت درآیم؟

هوش مصنوعی: وقتی گفتی که آلودگی‌ها و مشکلات من را ترک کردی و پیش من آمدی، نشان می‌دهد که به مرحله‌ای رسیدی که از زخم‌ها و آسیب‌ها رهایی یافتیدی.

هوش مصنوعی: تو با انصاف رفتار کردی و از مشکلات دور شدی، در حالی که دشمنی، اکنون به جمع دوستان پیوسته‌ای.

هوش مصنوعی: بدی و خصلت‌های ناپسند در ذات تو وجود ندارد، چون از شخصی که ذاتش بد نیست، جز انکار و ناسپاسی نمی‌تواند سربزند.

هوش مصنوعی: اگر کسی به اشتباهات و گناهان خود اعتراف کند و به دنبال عذرخواهی و جبران آن‌ها باشد، این کار او نشان‌دهنده‌ی ندامت و توبه واقعی نیست و در حقیقت یک نوع تحمل عاریت و ناپایداری در رفتار اوست.

هوش مصنوعی: مانند انسان، خطاهایش موقتی بود، بنابراین در گذر زمان به توبه پرداخت.

هوش مصنوعی: از آنجا که اساس وجود شیطان گناهکار بود، بنابراین فرصتی برای او جهت بازگشت و توبه وجود نداشت.

هوش مصنوعی: زمانی که از خودخواهی، ویژگی‌های ناپسند، زبان تند و دندان‌های وحشی رهایی یابی، به آرامش و آسودگی دست پیدا می‌کنی.

هوش مصنوعی: اکنون که دستت را به موفقیت دراز کردی، خودت را به خوشبختی دائم وابسته کرده‌ای.

هوش مصنوعی: در روز قیامت، به کسانی که در زندگی پاک و شایسته بوده‌اند، گفته می‌شود که داخل بهشت شوند و از نعمت‌های الهی بهره‌مند گردند.

هوش مصنوعی: با عبادت و بندگی او، خود را به مسیر صحیح هدایت کردی و با پنهانی از دنیا به بهشت رسیدی.

هوش مصنوعی: به ما راه راست را نشان دادی و دستمان را گرفت و به سوی نعمت ها بردی.

هوش مصنوعی: ای عزیز، تو در ابتدا مانند میوه‌ی نارس بوده‌ای، اما اکنون به مرحله‌ای رسیده‌ای که به نور و روشنایی تبدیل شده‌ای؛ مانند آنکه غوره به انگور و سپس به مویز بدل می‌شود.

هوش مصنوعی: تو که روزگاری مانند یک ستاره درخشان بودی، اکنون به آفتاب تبدیل شده‌ای. شاد باش، زیرا خداوند به حقیقت آگاه‌تر است.

هوش مصنوعی: ای نور حقیقت، حسام‌الدین، از شهد شیرین خود بنوش و آن را در حوض شیر بریز.

هوش مصنوعی: برای این که آن شیر بتواند از تغییرات خلاص شود، باید از دریاچه‌ای که طعم‌های مختلف دارد، بچشد و طعم‌های جدید را تجربه کند.

هوش مصنوعی: اگر به دریا وصل شوی و به آن عمق وجود دست یابی، به آرامش و ثباتی می‌رسی که از هر تغییری در امان است.

هوش مصنوعی: اگر به دنبال جایی باشید که عسل فراوان است، آفتی نخواهد بود که به آن آسیب بزند. به عبارت دیگر، در محیطی سرشار از خیر و خوبی، خطرات و مشکلات وجود نخواهند داشت.

هوش مصنوعی: به جلو بیا و با افتخار و قدرت، همچون شیر الهی، عمل کن تا آن جلال و شکوه به آسمان‌های بلند برسد.

هوش مصنوعی: خبرها و مشکلات زندگی گاهی به اندازه‌ای پیش می‌روند که تنها کسی که می‌تواند آن‌ها را درک کند و به عمق آن‌ها پی ببرد، خود انسان است. دیگران، مانند موش که تیری را نمی‌شناسد، نمی‌توانند از عظمت یا اهمیت شرایط سخت و دشوار آگاه شوند.

هوش مصنوعی: بنویس حال و روز خود را با قلمی طلایی، تا هر کسی که دل پاک و نیکو دارد، از آن بهره‌مند شود.

هوش مصنوعی: آب نیل، داستانی جان‌بخش دارد. ای پروردگار، این داستان را در چشمان مصری‌ها به صورت خون نمایان کن.