بخش ۶۶ - رفتن مادران کودکان به عیادت اوستاد

هوش مصنوعی: صبح زود، آن مادران که در خواب بودند، مانند بیماران سنگین و ناتوان از خواب بیدار شدند.

هوش مصنوعی: او از شدت گرما عرق کرده و لحاف را روی سرش کشیده تا خودش را بپوشاند.

هوش مصنوعی: او آهی را به آرامی سرداده است و همه آن را با لحن "لا حول" گویی شنیده‌اند.

هوش مصنوعی: خیر خواهی و محبت استاد موجب آرامش جان توست و ما از این موضوع نگران نیستیم.

هوش مصنوعی: گفت که من هم از این موضوع بی‌خبر بودم و ناگهان به من خبر دادند که مادر ناراحت و عصبانی است.

هوش مصنوعی: من در گذشته به حرف و حدیث‌ها و بحث‌های بیهوده مشغول بودم، غافل از اینکه در دل خود رنجی سنگین و عمیق را تحمل می‌کنم.

هوش مصنوعی: زمانی که انسان به کارهای جدی و مهم خود مشغول شود، دیگر از درد و رنج‌های خود بی‌خبر خواهد بود.

هوش مصنوعی: زنان مصر به زیبایی یوسف عشق ورزیدند و او از این مشغولی، از دل آنان باخبر شد.

هوش مصنوعی: دست‌های خود را به شدت زخم کرده و روحی سرگردان دارد که نه می‌تواند گذشته‌اش را ببیند و نه آینده‌اش را.

هوش مصنوعی: بسیاری از مردان شجاع در میدان نبرد، ممکن است دست یا پای خود را از دست بدهند.

هوش مصنوعی: آنچه که او به دست آورده، در میان مشکلات و چالش‌ها به دست آمده و همچنان به نظر می‌رسد که او در این وضعیت ثابت و پایدار است.

هوش مصنوعی: انسان باید به وضعیت خود نگاه کند و ببیند که در پی اقداماتی که انجام داده، چه ضررهایی برایش به وجود آمده است. او ممکن است از بسیاری از خطرات و آسیب‌ها بی‌خبر باشد، در حالی که آسیب‌های زیادی به او وارد شده است.