بخش ۱۸۹ - صفت آن مسجد کی عاشق‌کش بود و آن عاشق مرگ‌جوی لا ابالی کی درو مهمان شد

هوش مصنوعی: داستانی را برایت روایت می‌کنم، ای نیک‌اندیش! در کنار شهر ری، مسجدی وجود دارد که حال و هوای خوبی ندارد.

هوش مصنوعی: هیچ کس در آن شب به خواب نرفت، زیرا ترس این را داشت که ممکن است فرزندی یتیم شود.

هوش مصنوعی: چقدر در دل شب، غم و غصه به سراغش آمد، که مانند ستاره‌ها در گور، در صبح زود ناپدید شد.

هوش مصنوعی: خودت را به خوبی آگاه کن، صبح فرا رسیده و وقت بیداری و پایان خواب است.

هوش مصنوعی: هر کس که گفت پری‌ها تند و سریع هستند، در واقع در حال اشاره به مهمانانی است که با تلوّی و بی‌ملاحظگی می‌آیند و می‌روند.

هوش مصنوعی: آن دیگر (کسی) گفت که این زمان سحر و جادو است و دشمن جان و رقیب، در حال مراقبت و رصد کردن است.

هوش مصنوعی: او گفت: تو که بر در اینجا نشسته‌ای، بدان که اینجا مکان میهمان نیست و بهتر است وارد نشوی.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی شب را اینجا بگذرانی و جانت را حفظ کنی، باید بیدار و هوشیار باشی؛ وگرنه مرگ در کمین توست.

هوش مصنوعی: این فرد گفت که شب باید قفل کرد، غافل نباشید که ممکن است شما را از مسیرتان منحرف کنند.