شمارهٔ ۱۳۵

هوش مصنوعی: به تدریج دل من به سمت چهره‌ات جذب شده و از بوی خوش عطر تو دور می‌شود.

هوش مصنوعی: همچون شمعی که اشک‌هایش به آرامی می‌ریزد، من به تدریج آبرویم را در جمع شما از دست دادم.

هوش مصنوعی: من تنها بودم با دلی پر از زخمی که به آرامی تحت تأثیر زلف‌های زیبای تو قرار می‌گرفت.

هوش مصنوعی: تو گفتی که با گذشت زمان، وقتی عمرم به پایان می‌رسد، عمر من به خاطر دیر آمدن تو کم‌کم از بین می‌رود.

هوش مصنوعی: تو به مصر زیبایی رفتی، ولی دلبستگی‌ات را فراموش نکردی. در جایی که عطر پیرهنت کم کم در حال دور شدن است، هنوز از حس غرورت خارج نشده‌ای.

هوش مصنوعی: زندگی را به مسیر نابودی هدایت کن، زیرا دل به تدریج در اندیشهٔ نقطهٔ لب‌های تو غرق شده است.

هوش مصنوعی: ای محتشم، افسوس که صدای تو به گوش محبوب نرسید و سخنانت کم‌کم به فراموشی سپرده شد.