شمارهٔ ۷۶ - در مدح حضرت اسدالله الغالب علی بن ابیطالب علیه السلام

هوش مصنوعی: در طول زندگی، دشواری‌های زیادی را تجربه کرده‌ام و از آن‌ها درس گرفته‌ام. اما از همه این تجربیات، عشق به تو را بهتر و عمیق‌تر فهمیده‌ام.

هوش مصنوعی: من هیچ هنری جز عشق نمی‌شناسم و تمام عمر فقط همین یک هنر را آموخته‌ام.

هوش مصنوعی: تا زمانی که از خودم غافل شدم و تحت تأثیر محبت دوست قرار گرفتم، فهم و آگاهی از هر چیزی را به دست آورده‌ام.

هوش مصنوعی: من با اشک‌های سپید و چهره زرد، هنر ساختن طلا و نقره را یاد گرفته‌ام و به نوعی تبدیل به کیمیاگر شده‌ام.

هوش مصنوعی: در دل شب، وقتی که سکوت برقرار است و آواز صبح در حال نزدیک شدن است، من یاد گرفته‌ام که چگونه از سگ‌ها و پرنده‌های صبحگاهی ، بیدار و هشیار شوم.

هوش مصنوعی: من از چند دوست بی‌پناه و بی‌هدف، روش مسافرت و زندگی را آموخته‌ام.

هوش مصنوعی: من از زندگی گداها در میخانه‌های پادشاهان نحوه بخشیدن تاج و کمر را یاد گرفته‌ام.

هوش مصنوعی: دوست با نگاهی مهربانانه به وضعیت من توجه کرد و من از آن نگاه او چیزهای زیادی یاد گرفتم.

هوش مصنوعی: من یک ذره کوچک هستم و از تأثیر آموزش‌های الهی آموخته‌ام. با دم و جهانی که از نور خورشید و ماه نشأت می‌گیرد، آگاهی و تربیت یافته‌ام.

هوش مصنوعی: مردان بزرگ و شجاع مانند شیر هستند و من از تلاش و اراده‌ی او یاد گرفته‌ام که چگونه با شجاعت و قدرت با چالش‌ها روبرو شوم.

هوش مصنوعی: پسر در زمینه‌های مختلف از پدر خود پیروی می‌کند و عشق به علی را از او یاد گرفته است.

هوش مصنوعی: من به خاطر افتخار و کرامت شاه «محیط» شاعری را از همان آغاز زندگی آموخته‌ام، نه به خاطر به دست آوردن مال و ثروت.