شمارهٔ ۱۳۱ - در تاریخ وفات نجف قلی خان فرماید

هوش مصنوعی: ای کسی که بر مزار بیگانگان عبور می‌کنی، آرام و با احتیاط قدم بردار، زیرا آنجا چشمی و رخی و سری وجود دارد.

هوش مصنوعی: به آرامی قدم بردار که هر جا بروی، بر جسم نرم و حساس کسی ممکن است پا بگذاری.

هوش مصنوعی: این شخصی که زیر خاک خوابیده بود، مرگ او را در این دنیا خوار و کوچک کرد، در حالی که او در این جهان ارزشمندتر از این بود.

هوش مصنوعی: شخصی از خانواده‌ای بلندمرتبه و اصیل با نام نجف قلی خان، که در شهر خجسته و شاداب و معروف به امیر نکوسیر زندگی می‌کند.

هوش مصنوعی: در دوران کودکی، به خاطر هجرت از سیستان به سمت شهر ری، با پدر مهربانم آمده‌ام.

هوش مصنوعی: چهل سال با احترام و مقام زندگی کرده و عمرش را به دست آورده و با نیکی و آزادی سپری کرده است.

هوش مصنوعی: در سال ۱۳۰۳، در روز عاشورا که دهم ذی‌الحجه است، به سوی بهشت روانه شد.

هوش مصنوعی: در ری، او با فنا وداع کرد و در نهایت آرامگاهش به خاک زیر پای قم تبدیل شد؛‌ زیرا قم در حال رسیدن به ثمر و پرباری بود.

هوش مصنوعی: در جایی که مردم برای گردهمایی و عبادت جمع می‌شوند، مکان مقدسی وجود دارد که مانند کعبه در تمام جهان شناخته شده است.

هوش مصنوعی: من تاریخ سال وفات او را از کتاب «محیط» پیدا کردم، چون به سوی باغ‌های بهشت سفر کرد.

هوش مصنوعی: نجف قلی خان طوبی در تاریخ وفات خود در شمر، محل زندگی‌اش را می‌گوید.