حکایت شمارهٔ ۳۶

هوش مصنوعی: در نشابور درویشی زندگی می‌کرد که بسیار به دنیا و زینت‌های آن علاقه‌مند بود و دوست داشت در جمع‌های معتبر حاضر شود. یک شب، دزدی به خانه‌اش وارد شد و تمام وسایلش را به سرقت برد، به جز یک مرقع که در آنجا باقی ماند. روز بعد، درویش با حالتی غمگین و شکست خورده به محفل شیخ رفت و هیچ‌کس را مورد خطاب قرار نداد. در وسط صحبت‌های شیخ، او به درویش نگاه کرد و گفت: ای درویش:

هوش مصنوعی: بله عزیزم، شب گذشته در بام تو بودم و تو گفتی که دزدی در آنجا هست. اما نمی‌دانستی که خود من همان دزد هستم.

هوش مصنوعی: درویش شروع به فریاد زدن کرد و به حضور شیخ آمد و آن مقداری پولی که باقی مانده بود را آورد. شیخ گفت که اینگونه باید باشد که همه چیز در میان قرار گیرد.